Κι η μουσική μαζί σου… Ταξιδιωτικές σημειώσεις (vol.22)

Γραμμένο από την Αικατερίνη Τεμπέλη με αφορμή το τραγούδι των Rationalistas: “Τα μάτια λένε την αλήθεια”.

“Τα μάτια λένε την αλήθεια, κοίτα
πως ξεχωρίζει η αγάπη από την συνήθεια
σανίδα σωτηρίας εμπιστοσύνη στα ένστικτα
συνειδητά έμαθα στα δύσκολα και όχι στα εύκολα…”

Απ’ το Kragujevac ως το Užice… Στο δρόμο και ψηλά στη γέφυρα. Στις γειτονιές με τα γκράφιτι και τα εργοστάσια. Στα τούνελ και στο χιονισμένο δάσος. Στο Δρίνο και στο Δυτικό Μοράβα. Στην πράσινη λίμνη και στην κινηματογραφική ομίχλη. Τραγούδια απ’ την Αθήνα, μαζί μου… Μα τις σιωπές μου δεν ακούς.

Παίρνουν τις σκέψεις μου οι άνεμοι. Τις μουσκεύει το σιγανό ψιχάλισμα. Κιτρινισμένες εφημερίδες σε παλιά περίπτερα, πες. Με κοιτάζουν με θλίψη οι ηλικιωμένοι που ξεμουδιάζουν στις όχθες του Đetinja κι ένα-δυο επισκέπτες απ’ τα μπαλκόνια του Ηοtel Zlatibor με χαιρετούν μ’ ενθουσιασμό. Τα μεθυσμένα αγόρια παρατηρούν τη μπλούζα μου με περιέργεια.

Η προτομή του Τέσλα μοιάζει να καταλαβαίνει κι η ιδιοκτήτρια του ανθοπωλείου “Anemona” μου χαμογελάει. Ο έγχρωμος μάγος στον τοίχο με αγνοεί κι ο Miroslav μου μιλάει ελληνικά. Στα παράθυρα των σοσιαλιστικών κτιρίων που μυρίζουν παρελθόν, γράφω στη γκρίζα σκόνη ό,τι δεν πρόκειται να σου πω. Και μπαίνω στο σταματημένο τρένο. Μένω φεύγοντας…

“Μητέρα, πατέρα, το σ’ αγαπώ είναι σφαίρα
γρήγορο και επικίνδυνο να το λες κάθε μέρα,
βαρκούλα στα ανοιχτά που επιτέλους βρήκε ξέρα
και έχω ανάγκη να το πω για να ανασάνω αέρα.
Σας αγαπώ και θέλω να χαμογελάτε,
ό,τι άλλο πω θα μοιάζει γραφικό η ζωή κοιμάται
όταν μιλάς, λόγια πολλά, χάνεις το θέμα
και γω απο μικρό και από τρελό ξεχώριζα το ψέμα..”

Αικατερίνη Τεμπέλη, Užice, 25/12/2019