Τα μαύρα μάτια σου 2020

Από τον Άρη Λουκίσα.

Δεν ακούω πολύ ελληνική μουσική, πόσο μάλλον λαϊκή. Ποτέ τα προηγούμενα χρόνια δεν μπόρεσα να ακούσω, να μάθω και τελικά να την κάνω δικιά μου. Έστω λίγα τραγούδια…

Τον τελευταίο καιρό αρχίζω και γίνομαι πιο ανοιχτός και στο τέλος του 2019 άκουσα, μάλλον πρόσεξα, αρκετή ελληνική μουσική. Επειδή γερνάω, στάνταρ.

Είναι λίγο δύσκολο ειδικά την ελληνική λαϊκή μουσική να την φιλτράρεις από την φθηνογκλαμουριά  και τον αισθησιακό ρουχισμό σε σημείο που να θυμίζει αντίστοιχη ταινία των 90ς στο Star.  Καμιά φορά απορώ γιατί δεν γυρίζεται ταινία «η Εμμανουέλα στα μπουζούκια» ή «η Εμμανουέλα στο τάδε πρωινάδικο».

Μετά θυμάμαι κάποια «αστέρια του λαϊκού πενταγράμμου» να μιλάνε και να ρητορεύουν και απλά αλλάζω πορεία.

Σαν τελευταίο εμπόδιο θα πω ότι η κοινή ρίζα με τα τούρκικα, λειτουργούσε πάντα σαν προειδοποιητικό καμπανάκι. Πάντα εκτιμούσα ότι εάν κάποιος χορεύει τσιφτετέλι, παρκάρει σε θέση αναπήρων και καπνίζει μέσα στο αυτοκίνητο με τα παιδιά του κτλ.

Φέτος λοιπόν σκέφτηκα να πάρω ένα τραγούδι μαζί μου να με συντροφεύει τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες.

Το άκουσα σε ένα μαγαζί που έβγαλε την τελευταία του πνοή στην αλλαγή του χρόνου, εκεί στην πλατεία που δεν έχει ακόμη μετρό, στην Κυψέλη. Τρύπα θα μας λείψεις.

Το πρώτο στοιχείο που πρόσεξα ήταν ο τίτλος «τα μαύρα μάτια σου».

Λογικά αναφέρεται στο χρώμα της ίριδας του ματιού.

Σε διαφορετική περίπτωση άμα το τραγούδι αναφέρεται σε μαύρα μάτια από μπουνιές, το τραγούδι αποχτά σίγουρα μια άλλη διάσταση τουλάχιστον πιο μαχητική και παράλληλα σε κάνει να αναρωτιέσαι με ποιον τρόπο η κοπέλα απέκτησε αυτά τα μαυρισμένα μάτια.  Ε και γιατί ο άλλος της αφιέρωσε τραγούδι προσπαθεί να την γλυκάνει για κάτι που έγινε μεταξύ τους; Ένα τρίτο σενάριο είναι από δάκρυα τόσα πολλά που παρασύρουν την μάσκαρα και τα μάτια είναι μαύρα και τα έχει τρίψει κιόλας, δεν το υποστηρίζω το σενάριο αυτό λόγο έλλειψης στοιχείων.

Στην ουσία δεν υπάρχουν μαύρα μάτια, υποθέτοντας πάντα ότι μιλάμε για το χρώμα της ίριδας του ματιού.

Η ίρις έχει διάφορα χρώματα. Συνήθως και τα δύο μάτια ενός ανθρώπου έχουν το ίδιο χρώμα. Μπορεί να έχει χρώμα  καστανό, κεχριμπαρί (πολύ ανοιχτό καφέ-μελί), μπλε, πράσινο. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να είναι ροζ-μοβ λόγο πάθησης και ακόμη πιο σπάνια μπορεί να είναι γκρι.

Γκρι είχε μια κοπέλα που είχα γνωρίσει στο γυμνάσιο, μου έριχνε δύο χρόνια… ήταν πολύ όμορφη και αυτά τα μάτια  συνόδευαν μια πολύ όμορφη ύπαρξη. Εκεί κάπου κατάλαβα ότι ποτέ δε θα ερωτευτώ μια κοπέλα για τα μάτια της, αφού δεν μπόρεσε αυτή να με μαγέψει με τα δικά της μαγικά μάτια που αντιστοιχούν στο 0,1% του πληθυσμού.

Άρα ήμουν έτοιμος να πω ότι το τραγούδι είναι όχι από εμένα, αλλά αφού μου άρεσε η μελωδία διάβασα τους στοίχους, που είναι ελάχιστοι.

«Μη φύγεις και ποτέ μη μ’ αρνηθείς«

Αρκετά άμεσο σαν νόημα, λογικά αναφέρεται σε κάποια γυναίκα που αγαπάει, διαφορετικά σε κάποιον που έχει αγοράσει σε παράνομα κυκλώματα μια γυναίκα και έχει κάποιον άθλιο και παράνομο τίτλο ιδιοκτησίας πάνω της. Αλλά λόγο του ότι είναι γενικότερα το τραγούδι ερωτικό οι πιθανότητες είναι ελάχιστες.

«Τα μαύρα μάτια σου, όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε, και την καρδιά μου συγκλονίζουνε, όταν τα βλέπω μου θυμίζουνε, κάποια αγάπη μου παλιά.«

Προφανώς ο στιχουργός έχει συνδέσει την θέαση των ματιών με την θύμηση  και των καλών στιγμών (αγάπη, ταξίδια κτλ.) αλλά και των κακών με την έννοια ότι η αγάπη έιναι παλιά και δεν είναι τωρινή ή μελλοντική.

«Μέσα στα μάτια σου κοιτάζω κείνη που αγαπούσα μέχρι χτες, εκείνη που άνοιξε στα στήθια μου πληγές, τα μαύρα μάτια σου μ’ ανάβουν πυρκαγιές

Παρόμοιο το ύφος και το νόημα, το εξελίξιμο σημείο είναι η αναφορά ότι έχει πληγές, σίγουρα μεταφορικά εκτός άμα είναι μαχαιριές αν λειτουργεί το προηγούμενο σενάριο της παράνομης αγοραπωλησίας, άρα του άξιζε κάθε μαχαιριά. Παρ’ όλες τις πληγές πάντως, δηλώνει υπεύθυνα ότι υπάρχουν ακόμη ελπίδες και όρεξη για ερωτικό παιχνίδι με την μορφή πυρκαγιών, που λογικά πρέπει κάποιος να καλέσει την… πυροσβεστική μαύρων ματιών-μπούμ και Σεφερλικό χιούμορ….

Κάποια στιγμή τελειώνουν όλα αυτά και σκύβεις το κεφάλι.

Γνώρισα και εγώ μια γυναίκα με αυτά τα μάτια που δεν υπάρχουν και παρόλο που ο χωρόχρονος κύλισε άστοχα και παράλληλα, το βάθος του χρώματος ορίζει τον καμβά.

Και το τραγούδι είναι πλέον δικό μου.